In love with Pandas!

After three months of Off the Beaten track travelling through Mongolia and Central Asia, Chengdu was the first big city planting us back in the modern world. We enjoyed a couple of days of good food, our nice warm room, hot showers and went to visit Chengdu’s most famous residents, the pandas! Read More

Kashgar – Another face of China

We arrived in Kashgar in the dark after a very long day that started with us trying to find a ride from Kyrgyzstan across the Irkeshtem pass into China. It felt strange to leave Central Asia as we are amazed at how we truly enjoyed this part of the world. Leaving behind Central Asia where we had spent 6.5 special, exciting but also tough weeks we imagined going back into China as a small step up in the modern world and switching into a different world. Read More

5 Maanden getrouwd

In de vijfde huwelijksmaand waren we in Tajikistan en China. Het was de tweede keer China, maar het land is groot genoeg om in bijna acht weken tijd nooit op dezelfde plek te komen. De enige plaats die we twee keer hebben aangedaan, met name om goedkoop naar Tokyo te kunnen vliegen, was Shanghai. Dat is waar de foto is genomen, met de beroemde skyline op de achtergrond. We trokken wel wat bekijks op ‘The Bund’.

The Places we call Home in Tajikistan

In a country where tourism has not yet reached, finding a place to bunk down at night was not always easy. Our guidebook had already warned us that accommodation was not the best or easiest to find in our last Central Asian country. Creature comforts were not a part of Tajik accommodation and we experienced walking on ice paths just to get to our outhouse at night. Hot water (or any water at all) was a luxury which we thoroughly enjoyed when available. Read More

De Pamir Highway

Het Pamir gebergte in het oosten van Tajikistan is bijna een land op zich. Nog niet zo heel lang geleden ging er nog geen verharde weg naartoe en de verschillende volken in het gebied voelen zich nauwelijks Tajik. Er worden 6 verschillende talen in de Pamirs gesproken en de regering heeft het gebied niet hoog op zijn prioriteitenlijstje staan. Daarom ook is de Pamir bevolking inmiddels voor 80% zelfvoorzienend geworden. Lees verder

Laghman

Centraal Azië houdt de variëteit in de maaltijden beperkt. Restaurants zijn vaak van het type ‘hole in the wall’ en de ontbrekende menukaart bestaat doorgaans uit een handvol gerechten. In haast alle gevallen zijn dat laghman, plov (osh in Oezbekistan), shorpo en kebab. Lees verder

Een stukje Afghanistan

Wel een ‘stan’ maar niet eentje die we op ons verlanglijstje hadden staan om te bezoeken: Afghanistan. Uiteraard zijn we heel benieuwd en moet het ook een heel mooi land zijn (geweest), maar er zitten grenzen aan hoeveel avontuur we willen beleven. Toch hebben we een stukje van het land kunnen zien.

De weg die we aflegden tussen Dushanbe en Khorog in Tajikistan, leidde voor zo’n 200 kilometer langs de Afghaanse grens. Slechts een rivier scheidde ons van het land wat eens zover weg leek. Bij enkele delen waren we niet meer dan 20 meter van de overkant, en dus Afghanistan, verwijderd. Je ziet de huizen, de mensen en de ezeltjes, niks wijst er echter op dat het een van de gevaarlijkste landen ter wereld is. Lees verder

Khorog, op de grens met Afghanistan – Voetbalveld

Dit voetbalveld vonden we iets buiten Khorog. Op de achtergrond de bergen van Afghanistan.

The Places we call Home in Uzbekistan

Before we arrived in Uzbekistan, we met so many travelers raving about the quality of the Uzbek guesthouses and B&B’s but also complaining about how expensive they were. They were right on both accounts. In our 2 weeks in Uzbekistan, we were pleasantly surprised to stay in nice rooms which in most cases we even had our own bathroom and toilet which is quite special in Central Asia. Every morning we were treated with a scrumptious breakfast, naan, eggs, yoghurt, curd, pastries and fruit. We negotiated hard as the end of the tourist season is nearing, however, the average price per night was still quite high – $ 28.60 per night. Read More

Wat ooit de Aral Zee was

Katoenplantages zorgen voor mooie kleren maar betekenen in het geval van Moynaq en de hele Aral Zee zowel een economische als ecologische ramp. In de jaren zestig van de vorige eeuw besloten de USSR om de katoenindustrie in de regio van Kazachstan, Oezbekistan en Turkmenistan uit te breiden. Handig, zo in de buurt van een grote watervoorraad want als katoenstruiken één ding nodig hebben is het water. Maar wat niemand had verwacht van een meer dat de op drie na grootste ter wereld was gebeurde toch, de katoenplantages zogen beetje bij beetje het meer leeg. Grote vissersplaatsen als Aralsk ( in Kazachstan) en Moynaq (in Oezbekistan) zagen de zee zich net zo lang terugtrekken totdat de vissersboten droog kwamen te liggen.  Lees verder