Jodhpur – De Blauwe Stad

Rajasthan, in het noorden van India, is een provincie met karakteristieke historische steden. De muren van de huizen zijn van oudsher soms voorzien van een specifieke kleur. Zo straalt er in Jaipur een roze kleur van de muren af maar de mooiste stad vonden wij Jodhpur, de blauwe stad. Het is niet zo maar een willekeurige kleur die er op de huizen is gesmeerd. Het voornaamste antwoord op de vraag waarom de huizen blauw zijn is dat het de muggen tegenhoudt en dat het huis er koel door blijft. Als dat zo zou zijn zou toch iedereen in tropische gebieden hun huizen blauw verven? Waarschijnlijk is er ooit eens iemand mee begonnen, lang geleden en beviel de heldere blauwe kleur erg goed met de zandkleur van het fort die boven de stad staat.

En nu is het mooie marketing die alleen door zijn kleur al talloze toeristen per jaar trekt. Lees verder

Taj Mahal

We gaan graag op zoek naar onbekende en niet-toeristische bestemmingen, maar uiteraard zijn er ook altijd must sees bij die je niet mag overslaan. De Taj Mahal valt in die categorie.

Twee uur met de trein ten zuiden van Delhi ligt het plaatsje Agra, wat bestaat uit twee delen: de stad zelf en een dorpje net naast de Taj Mahal. In de stad Agra heb je als toerist weinig te zoeken, maar in het dorpje des te meer. Hier zijn alle guesthouses en hotels en kun je prima restaurants vinden. De ingang van de Taj Mahal is hier nooit meer dan een paar honderd meter lopen.

Vanaf ons dakterras konden we al een blik op het enorme marmeren gebouw werpen. De volgende morgen sluiten we nog voordat de bussen arriveren aan in de rij. Jolanda is er zo doorheen want zoals overal in India zijn er nauwelijks vrouwen maar des te meer mannen die een dagje uit gaan. Eenmaal binnen komt het immense gebouw al snel in zicht Lees verder

9 Maanden getrouwd

Jolanda was voor het eerst sinds ons huwelijk negen maanden geleden terug in haar geboorteland, nu dus als getrouwde vrouw. De foto is genomen in de achtertuin van Jolanda’s moeder in het noorden van Thailand.

 

The Places we call Home in Sri Lanka

Places we call Home - Sri LankaOur search for accommodation for Sri Lanka started months earlier as for 2 weeks within our month in Sri Lanka we were going to travel with the 4 of us. Chris and Trudy, Lennart’s parents visited us around Christmas and New Year and we wanted to have extra nice accommodation and if possible family rooms to spend lots of time together. It also was the Christmas and New Year’s holiday and thus the very high season for Sri Lanka. Finding family rooms was a bit of a challenge as they usually were not advertised on the usual booking sites and so we searched for places we liked and hoped that they had rooms which could house us 4. As this turned into a bit of a family holiday, we searched for unique, special places with a higher budget than what we would usually stay for with the 2 of us. Read More

Een dag aan het strand – waarom ik er nooit genoeg van krijg

Het was eigenlijk geen dag, maar bijna een volle week. M’n ouders hadden Sri Lanka net verlaten en tijdens onze reis samen hadden we de meesten hoogtepunten van het land gezien. Het was prachtig en gevarieerd geweest.

Het noorden hadden we nog niet gezien. Dit was het gebied van de Tamil en heeft zwaar te lijden gehad onder de burgeroorlog. We namen onze Lonely Planet door om het vervolg van ons verblijf in Sri Lanka te plannen, maar eigenlijk was er maar één bestemming waar we echt graag heen wilden. We waren er al 8 dagen geweest in december maar we konden niet wachten om er weer terug te gaan. Je kunt er verse kokosnoten leegdrinken voor achttien eurocent, de lekkerste roti’s eten voor een euro, vers gevangen vis op het strand eten en de golven zijn er groot genoeg om je uren in te vermaken. Het witte zand ligt in een baai van een halvemaan over de lengte van ruim een kilometer. Het is er druk genoeg om een leuke slaapplek of restaurant te vinden, maar rustig genoeg voor de schildpadden om ’s nachts hun eieren te leggen. Deze magische plek heet Mirissa.  Lees verder

Reizen met de familie

Al voordat we in juli van het afgelopen jaar vertrokken, hadden mijn ouders voor de kerstvakantie twee weken Sri Lanka geboekt. Althans, alleen de vliegtickets want de invulling zouden we er zelf wel aan geven. In de weken voorafgaand aan de kerstvakantie werden via email de plannen gemaakt en de daarbij behorende hotels gereserveerd.

Na een aantal koude maanden te hebben beleefd werd het half december en vlogen we van Tokio naar Colombo. Een aantal dagen later haalden we mijn ouders op van het vliegveld en was er na ruim vijf maanden een weerzien. Het was een bijzonder moment om zo ver van huis elkaar weer te treffen en te beginnen aan een reis door een voor ons allen onbekend land.  Lees verder

Mamallapuram

Het strand van Mamallapuram behoort niet tot de mooiste van India. Het is me dan ook een raadsel wat de Radisson Blu hier doet. Het is een ‘werkend’ strand dat voornamelijk door de lokale vissers wordt gebruikte om er hun boten neer te leggen, hun netten te repareren en hun vissen te sorteren. Een strand om te wandelen dus, niet om te liggen. Iets verderop, buiten de bebouwing van het dorpje is het strand vrij van boten en netten maar nergens wordt het echt een mooi strand. De zee heeft hier qua kleur en willekeurige golven veel weg van de Noordzee.

 

Foto genomen op: 18 februari 2014

Pondicherry

Pondicherry is een kustplaats in Tamil Nadu met veel Franse invloeden. Er wordt zelfs nog veel Frans gesproken en de architectuur doet Zuid-Europees aan. Het is een grote stad en absoluut geen strandbestemming. Wel heeft het een lange boulevard die door toeristen en locals wordt gebruikt om toch wat zilte lucht in te ademen en daarom is de kust toch nog vrij levendig.

Olifantenopvang Pinnarawela nabij Kandy

Het grootste olifantenweeshuis van Sri Lanka ligt op een uur rijden van Kandy. We wisten niet zeker in hoeverre Pinnarawela nog steeds een oprecht opvanghuis voor zielige en verweesde olifanten is waar je als bezoeker een kijkje mag komen nemen, of dat het een olifantendierentuin is waar het doel enkel is om bezoekers te trekken. We besloten om dat met eigen ogen te gaan zien.

De absurd hoge entreeprijs van 3000 rupees (18 euro) doet de vraagtekens niet verminderen. Laten we hopen dat het grootste gedeelte naar de olifanten gaat. Eenmaal binnen op het terrein ziet het er niet naar uit dat dit het geval is. De hele opvang is niet heel erg groot, er zijn een aantal overdekte plekken waar de olifanten uit de zon op wat boomstammen staan te knagen, een open veld waar door middel van een verhoogd platform een olifant fruit gevoerd kan worden en er is een groot veld waar de olifanten een groot gedeelte van de dag ongestoord kunnen ravotten. Dit is binnen de opvang het mooiste stuk.