Hoe we onze plannen maakten

15476_1_other_wallpapers_world_continent_mapWe hebben in maart 2012 besloten dat we de plannen maar eens moesten doorzetten. We wilden al zo lang weer eens dat gevoel hebben. Dat gevoel van vrijheid dat we in 2006 ook hadden. Maar als we het doen, hoe lang gaan we dan?

Drie maanden zou al lekker zijn maar eigenlijk zijn we bang dat het dan een lange vakantie wordt. En daar ging het juist niet om. Zes maanden dan. Maar dat valt niet meer te regelen met het werk, dat is te lang. Dan moeten we onze baan opzeggen. Dat hadden we er allebei voor over. Dat had verder niks te maken met het werk op zich en het plezier dat we daar hadden. Ik zei daar altijd bij: Als ik dan toch full time in loondienst moet werken is dit een van de leukste banen om te doen, maar nu is het tijd voor wat anders. Maar als we dan toch onze baan opzeggen houdt ons ook niks tegen om veel langer te reizen. Een jaar. Anderhalf jaar. Maakt allemaal niet uit. Met deze instelling begonnen we aan een eerste voorzichtige planning. Centraal Azië moest zeker op de lijst, maar ook China en Mongolië. Japan mocht zeker niet ontbreken en zo hadden we al snel de eerste 5 maanden vol gepland. Rekening houdend met de beste seizoenen vulden we land voor land in. In januari twee tot drie maanden India en Sri Lanka om daarna de oversteek naar midden Amerika te maken en dan land voor land af te zakken tot we niet verder kunnen in Argentinië. Het viel me tegen dat zelfs met zoveel tijd tot onze beschikking we alsnog landen of delen ervan moesten schrappen. Indonesië paste er bijvoorbeeld uiteindelijk niet in. Dat is dan niet anders, alhoewel we er graag heen willen en het ook voor het budget een prettig land is.

Ook Australië of Afrika komt voorlopig niet in de planning voor. Beide continenten trekken ons uiteindelijk toch iets minder dan het lijstje met landen dat we nu met potlood hebben geschreven. Dan komt in het geval van Australië omdat dat toch een westers land is waar we altijd nog wel eens heen kunnen als we ouder zijn. En in het geval van Afrika heeft het voor een groot deel te maken met facilitaire en budgettechnische redenen. Maar wellicht dat we tijdens onze reis toch op andere ideeën worden gebracht en we de route aanpassen. Uiteindelijk zijn we er nog nooit geweest dus wat weten we ervan?

We hebben nu dan wel een planning maar als we ergens langer willen blijven hangen, moet dat ook kunnen. Het tempo wat we hadden tijdens onze 8 maanden in 2006 gaan we nu niet aanhouden. Het zal meer in het teken staan van ‘slow travel’ en ook zullen we om de 3-4 maanden voor een week of twee op een vaste plek blijven. Misschien dat we onderweg cursussen gaan volgen om ons op iets heel anders te concentreren, in plaats van iedere dag in de reisgids te kijken waar we morgen naartoe gaan. Bovenal is het plan om niet te veel te plannen.

Geef een reactie

Your email address will not be published.