Filmbeleving: Terug in de tijd

Tijdens mijn vorige baan bij filmdistributeur Disney was ik in de luxepositie om veel nieuwe films te kunnen bekijken. Als filmliefhebber is een film kijken natuurlijk nooit een straf en zeker niet als dat tijdens een mooi georganiseerde première of onder werktijd is. Maar behalve de kwaliteit van de film zelf is de bioscoopervaring in zijn geheel van groot belang. De Nederlandse exploitanten beseffen dit ook en je kan inmiddels op veel plekken naar mooie multiplexen die van alle gemakken zijn voorzien. Toch mag je als filmliefhebber niet de kleine en charmante filmtheaters vergeten die vaak garant staan voor bijzondere culturele films en een meer persoonlijke filmbeleving faciliteren dan de grote multiplexen.

Ook in Bangkok zijn de bioscoopexploitanten vernieuwend van aard. Enorme complexen bevinden zich doorgaans op de bovenste vloer van een winkelcentrum en bieden de consumenten een enorme keus aan stoelmogelijkheden en filmbeleving. Foyers zijn versierd met enorme displays en levensgrote poppen van de aankomende films begroeten je bij binnenkomst.

Sinds ons vertrek in juli vorig jaar hebben we geen film meer in een bioscoop gezien. In landen als Mongolië, Kirgizië of Tajikistan werden we vragend aangekeken als we naar een bioscoop vroegen. Nu waren we een paar dagen in Bangkok en omdat we de highlights inmiddels allemaal wel kennen besloten we onszelf te trakteren op een bioscoopfilm. We hadden zin in een arthouse film en we wisten dat er nog een oud filmtheater in Bangkok was die ook nieuwe buitenlandse films vertoonde. Even zoeken op internet leverde een adres op van de Scala en Lido, twee bij elkaar horende bioscopen op steenworp afstand van elkaar. De Scala heeft een prachtige foyer en één zaal van duizend stoelen waar helaas geen foto’s van gemaakt mochten worden en de Lido heeft drie zalen en zit verstopt boven een markt.

 Voorgevel van de Lido

Voorgevel van de Scala

Beide bioscopen stammen uit de jaren zestig van de vorige eeuw en hebben hun best gedaan niet te veel te veranderen sinds die tijd. Ook niet wat betreft het personeel. Oude mannen in gele colberts staan bij de deur en scheuren de kaartjes en een bijna net zo oude toiletman hangt met gesloten ogen in zijn stoel en toont weinig interesse in degene die zijn wc’s bezoekt. Angstaanjagend grote airco’s verkoelen de ruimte. Neonbalken versieren op onlogische plekken de ruimte, spiegelende vloertegels zijn keurig opgepoetst maar kunnen de zwarte voegen niet verhullen en het verkrijgbare snoep lijkt reeds bij de opening van de bioscoop te zijn ingekocht. Vergane glorie is hier de kracht.

In de Lido begon binnen een kwartier The Dallas Buyers Club en we kochten voor 100 baht (€2,30) een ticket. In de bescheiden zaal twee staan we op voor het koningslied zoals dat bij het begin van iedere film in Thailand gebeurd. De kwaliteit van de projectie is ondanks de oude bioscoop goed, net zoals de film.

Ondanks de minimale uitstraling en aankleding hebben we juist genoten van de old school filmervaring en de volgende dag maakten we graag nog een paar uur vrij om deze mooie belevenis nog eens te ondergaan en zagen we Her.

Filmprogramma van de Lido

Jolanda koopt de kaarten

Geef een reactie

Your email address will not be published.