Olifantenopvang Pinnarawela nabij Kandy

Het grootste olifantenweeshuis van Sri Lanka ligt op een uur rijden van Kandy. We wisten niet zeker in hoeverre Pinnarawela nog steeds een oprecht opvanghuis voor zielige en verweesde olifanten is waar je als bezoeker een kijkje mag komen nemen, of dat het een olifantendierentuin is waar het doel enkel is om bezoekers te trekken. We besloten om dat met eigen ogen te gaan zien.

De absurd hoge entreeprijs van 3000 rupees (18 euro) doet de vraagtekens niet verminderen. Laten we hopen dat het grootste gedeelte naar de olifanten gaat. Eenmaal binnen op het terrein ziet het er niet naar uit dat dit het geval is. De hele opvang is niet heel erg groot, er zijn een aantal overdekte plekken waar de olifanten uit de zon op wat boomstammen staan te knagen, een open veld waar door middel van een verhoogd platform een olifant fruit gevoerd kan worden en er is een groot veld waar de olifanten een groot gedeelte van de dag ongestoord kunnen ravotten. Dit is binnen de opvang het mooiste stuk.
Als je de omgeving wegdenkt lijkt het bijna alsof je de dieren in het wild aanschouwt en eerlijk is eerlijk, het blijft spectaculair om zulke enorme dieren van dichtbij te zien. De olifanten lopen allemaal los, maar de talloze mahouds zorgen ervoor dat ze zich gedragen mocht het uit de hand dreigen te lopen. Jammer is wel dat deze verzorgers tot vervelens aan toe blijven aanbieden om met de olifanten op de foto te gaan. Uiteraard niet zonder  een klein bedrag voor de verzorger. Voor anderhalve euro mag je ook om 13:00 een fles melk aan één van de baby olifanten geven.
Het entreeticket was behalve toegang tot het terrein van de opvang ook geldig voor het aanschouwen van het douchen  van de olifanten. Om 14:00 zou de hele kudde van ruim 40 olifanten de straat oversteken en zich via een smal straatje met souvenirwinkels naar de rivier begeven. We kwamen voor twee uur bij de rivier en zagen daar al een handvol andere olifanten genieten van de verkoeling van de rivier. Zij hadden kennelijk wat meer persoonlijke aandacht nodig omdat ze oud, ziek of zwanger waren.
Niet veel later kwam de hele kudde naar beneden gedenderd. Met het water in zicht stortten ze zich door het smalle straatje, niks en niemand ontziend die daar mogelijk nog had kunnen lopen. De straat liep de laatste honderd meter steil af en al die duizenden kilo’s aan olifant die hun enthousiasme niet meer onder controle hebben en dit met luid gebrul en getrompetter laten merken was een echt kippenvel moment. Als kleine kinderen stonden ze in het water te spetteren, elkaar te knuffelen en blijde geluiden te maken. Het was een mooi, oprecht en sociaal schouwspel.
Aan het einde van de dag blijf ik toch m’n vraagtekens hebben bij de daadwerkelijke ‘weesopvang’ van Pinnarawela en ik denk ook niet dat er ooit een olifant terug in de natuur wordt geplaatst. Daar is de interactie met de bezoekers veel te groot voor. Wel lijken de olifanten goed verzorgd te worden, in ieder geval voor een derde wereld land. Ook was de riviersessie prachtig om te zien en heel natuurlijk. Het kabaal dat ze maken als de olifanten het water bereiken, de sociale familie taferelen en de mooie ligging van de rivier maken een trip naar Pinnarawela toch wel de moeite waard, zelfs al heb je eerder olifanten van dichtbij gezien.

Geef een reactie

Your email address will not be published.